> Start flora Siedliska przyrodnicze objęte czynną ochroną w ramach projektu CKPŚ pt:” Restytucja i zachowanie ekosystemów nieleśnych w Słowińskim Parku Narodowym”.

Szukaj

posłuchaj ...

Siedliska przyrodnicze objęte czynną ochroną w ramach projektu CKPŚ pt:” Restytucja i zachowanie ekosystemów nieleśnych w Słowińskim Parku Narodowym”. PDF Drukuj Email

 

Łąki i pastwiska (1330-1) utworzone przez roślinność słonolubną występują w obszarze zalewanym  wodami słonawymi w czasie cofki na rzece Łupawa przy północno-zachodnim brzegu jeziora Gardno, na powierzchni Rowy. Siedliska te mają charakter niskiej murawy. Gatunki dla nich  charakterystyczne to m.in. świbka nadmorska, mlecznik nadmorski, mannica odstająca, sit Gerarda, sit żabi. O trawiasto-murawowym wyglądzie zbiorowiska roślinnego decyduje liczny udział mietlicy rozłogowej i wyczyńca kolankowatego. Głównym zagrożeniem siedliska jest zarastanie powierzchni przez trzcinę zwyczajną.

Torfowiska przejściowe (7140) do których należy kwaśna młaka niskoturzycowa w wariantach: mszysto-turzycowum i z turzycą dwustronną oraz zbiorowisko z turzycą nitkowatą, występują na podłożu torfowym o niewielkiej miąższości. Siedliska te znajdują się na dwóch powierzchniach: Rowy i Gace. Gatunkami dominującymi runa są trawy i turzyce takie jak: mietlica psia, trzcinnik prosty, turzyca zwyczajna, turzyca siwa. Z innych roślin występują także: bobrek trójlistkowy, siedmiopalecznik błotny, wełnianka wąskolistna, kukułki krwista, szerokolistna, Fuchsa. Głównym zagrożeniem dla tych fitocenoz jest zarastanie trzciną zwyczajną oraz krzewami wierzb i olszy.

Torfowiska wysokie zdegradowane, zdolne do naturalnej i stymulowanej regeneracji (7120) to położone na powierzchni Ciemińskie Błota i Krasne Łączki fitocenozy mszarnika wrzoścowego. Pokład torfu najniższą warstwę roślinności budują mchy torfowce m.in: magellański, czerwony, kończysty, brodawkowaty, ostrolistny, a wśród roślin zielnych występują: wrzosiec bagienny, wełnianka wąskolistna, wełnianka pochwowata, modrzewnica zwyczajna, przygiełka biała, rosiczka okrągłolistna. Głównym zagrożeniem jest zarastanie drzewami i krzewami sosny zwyczajnej oraz brzóz: omszonej i brodawkowej w wyniku naturalnej sukcesji roślinności leśnej przyspieszonej poprzez prowadzone w przeszłości zabiegi odwadniające podłoże.

Zmiennowilgotna łąka w typie żyznej łąki trzęś licowej (6410) występuje na powierzchni Karłowo. Dominuje tu trzęślica modra. Towarzyszą jej: wiązówka błotna, wąkrota zwyczajna i inne. Z mszaków dominuje mokradłoszka zaostrzona. Głównym zagrożeniem jest zarastanie krzewami i drzewami.

Łąki okresowo wilgotne z licznym udziałem eutroficznych bylin występują na powierzchni Stare Kluki. Tworzą bogate w gatunki zbiorowiska m.in. z rdestem wężownikiem, ostrożeniem błotnym, niezapominajką błotną, kuklikiem zwisłym, groszkiem błotnym, kniecią błotną, kukułkami: krwistą i szerokolistną. Wśród traw dominuje kłosówka wełnista. Głównym zagrożeniem jest zarastanie krzewami wierzb.

Szuwary głównie z turzycami: zaostrzoną, błotną, tunikową, znajdują się na powierzchniach stare Kluki i Gace. Każdy z wymienionych gatunków tworzy monotypowe zbiorowiska. Występują one na glebach torfowych, ze stale wysokim poziomem wody gruntowej, w pobliżu brzegów jezior Gardno i Łebsko. Wchodzą w skład mozaiki siedlisk ze zbiorowiskami młak niskoturzycowych i łąk wilgotnych. Głównym zagrożeniem dla tego typu siedlisk jest ekspansja trzciny zwyczajnej.

Na obszarach objętych projektem występują, bądź występowały gatunki roślin specjalnej troski (chronione i zagrożone) :

Na torfowiskach wysokich:

Malina moroszka - bylina, relikt glacjalny, jest rośliną dwupienną, kwitnie na przełomie maja i kwietnia. Owocem jest pomarańczowy pestkowiec. Gatunek charakterystyczny dla torfowisk wysokich preferuje miejsca dobrze nasłonecznione i otwarte. Zagrożeniem dla gatunku jest odwadnianie podłoża. Osobniki kwitną dość obficie natomiast bardzo słabo lub w ogóle nie owocują. W Słowińskim PN występuje jedna z największych populacji tego gatunku w Polsce. Gatunek umieszczony w Czerwonej księdze roślin z kategorią zagrożony wyginięciem[EN].

Wrzosiec bagienny - krzewinka, gatunek atlantycki. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Jest rośliną zimozieloną, charakterystyczną dla torfowisk wysokich typu bałtyckiego. Preferuje miejsca otwarte z wysokim poziomem wody gruntowej. Objęty jest ścisłą ochroną gatunkową. Zagrożeniem jest osuszania torfowisk i zmiana warunków wodnych, eksploatacja torfowisk.

Rosiczka okrągłolistna, bylina, roślina owadożerna. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Liście zebrane są przy ziemi w różyczkę, pokryte czerwonymi trzoneczkowatymi gruczołkami zawierającymi lepką substancje wabiąca owady. Gatunek charakterystyczny dla torfowisk wysokich. Preferuje miejsca otwarte z wysokim poziomem wody gruntowej. Zagrożeniem jest odwadnianie  i eksploatacja torfowisk. Gatunek objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.

Woskownica europejska - krzew, roślina aromatyczna, gatunek atlantycki. Kwitnie w kwietniu przed pojawieniem się liści. Rozdzielnopłciowe kwiaty skupione są w kłosowatych kwiatostanach. Owocem jest kulisty pestkowiec. Występuje na ok. 50 stanowiskach jedynie wzdłuż wybrzeża Bałtyku pomiędzy Zalewem Szczecińskim a zatoką Pucką. Preferuje siedliska otwarte lub przejściowo ocienione na glebach torfowych i torfowiskach. Zagrożeniem jest osuszanie podłoża. Gatunek objęty ochroną ścisłą.

Na torfowiskach przejściowych i łąkach wilgotnych

Kukułki: krwista, Fuscha, szerokolistna. Byliny, do rozwoju których niezbędna jest mikoryza z grzybami. Kkwitną w maju i czerwcu. Kwiatostanem jest charakterystyczny fioletowy lub różowy kłos. Liście mają zmienną wielkość, kształt i plamistość od której pochodzi zwyczajowa nazwa „stoplamek”. Gatunki preferują tereny otwarte i  miejsca wilgotne o wysokim poziomie wody gruntowej na żyznych glebach torfowych. Gatunki objęte są ścisłą ochroną gatunkową.

Na łąkach z roślinnością słonolubną

Mlecznik nadmorski - bylina rozłogowa,  gatunek borealny. Kwitnie w czerwcu i lipcu, drobne różowe kwiaty ustawione są w kątach mięsistych liści. Preferuje siedliska otwartych zalewanych wodami słonymi i słonawymi łąk oraz pastwisk nadmorskich na glebach ubogich w próchnicę. Jest halofitem tzn. rośliną znoszącą znaczne zasolenie gleby. Gatunek objęty ochroną ścisłą. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski występuje z kategorią rzadki [R].

 

 

Wszystkie wymienione wyżej siedliska i gatunki roślin, w razie nie podjęcia czynnej ochrony ich siedlisk, a więc przeprowadzenia zaplanowanych zabiegów usunięcia podrostów drzew i krzewów oraz wykaszania trzciny i innych roślin zielnych; w odniesieniu do słonaw-wprowadzenia późnej (po zrealizowaniu projektu) regularnego wypasu powierzchni, mogą ulec zanikowi.

 

 
restytucja.slowinskipn.pl

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie dostosowując serwis do Państwa indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. W każdym momencie możecie Państwo dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies.Dalsze korzystanie z naszych serwisów internetowych, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje naszą politykę prywatności. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our "Polityka cookie"..

Akceptuje ustawienia cookie